Pokoje Władysławowo. Nadmorskie, podmokle łąki są legowiskiem wielu gatunków siewkowców. Oprócz wymienionych już gnieżdżą się tu krwawodziób (Tringa totanus), czajka (Vanellus vanellus), sieweczka obrożna (Charadrius hiakticula), sieweczka rzeczna (Charadrius dubius) i kszyk (Gallinago gallinago). Bogatą awifaunę posiada składowisko popiołów z gdyńskiej elektrociepłowni, zlokalizowane kolo wsi Rewa. Gnieżdżą się tu perkoz rdzawoszyi (Podiceps grisegena), perkozek (Tachybaptus ruficollis), łyska (.Fúlica atrá), kokoszka wodna (Galinula chlor opus), wodnik (Rallus aquaticus), kropiatka {Porzana porzana), zielonka {Porzana parva), łabęd niemy {Cygnus olor), gęgawa (Anser anser), cyranka {Anas querquedula), płaskonos {Anas clypeata), krzyżówka {Anas platyrhynchos), czernica {Aythya fuligula), głowienka {Aythya ferina). Władysławowo pokoje.
Z listy awifauny lęgowej Parku w ostatnich latach zniknęła mewa śmieszka (Larus ridibundus), której kolonie lęgowe koło Jastarni (ok. 15 km od m. Władysławowa) i ujścia Redy zostały zniszczone przez ludzi. W dawnych koloniach śmieszek gniazdowało wiele gatunków ptaków wodnych, korzystając z ochrony, jaką zapewniały agresywnie zachowujące się mewy. Wraz z mewą śmieszką z Parku zniknął też zausznik (Podiceps nigricollis), którego gniazda znajdowały się wyłącznie w tych koloniach. Natomiast nowością jest mewa srebrzysta (Larus argentatus). Jej gniazda zaobserwowano w ruinach poniemieckiej tzw. „torpedowni” koło wsi Babie Doły. W całej Europie populacja tego gatunku rośnie i poszerza zasięg lęgów; w niektórych rejonach stała się poważnym zagrożeniem dla innych ptaków brzegowych, gdyż plądruje cudze gniazda, wybierając jaja i pisklęta. Nad Zatoką Gdańską na razie nie obserwuje się takiego efektu, ponieważ miejscowa liczebność mewy srebrzystej jest wciąż niewielka.
Zbiorowiskiem roślinnym często towarzyszącym terenom podmokłym jest szuwar trzcinowy. Najrozleglejsze jego płaty występują w rejonie ujścia rzeki Redy oraz na łąkach koło Jastarni i Władysławowa. Awifauna trzcinowisk jest stosunkowo uboga gatunkowo, lecz wiele tu spotykanych ptaków nie występuje w innych siedliskach. Dominują drobne ptaki wróblowe, takie jak trzcinniczek (Acrocephalus scirpaceus), rokitniczka (Acrocephalus schoenobaenus), potrzos (Emberiza schoeniclus) i brzęczka (Locustella luscinioides). W rejonie ujścia Redy w trzcinowiskach gniazdują gęgawa, błotniak stawowy (Circus aeruginosus), bąk (Botaurus stellaris) oraz kilka gatunków kaczek i łabędź niemy. Bąk, bliski krewniak czapli, występuje tu w liczbie 2–3 par, prowadzi skryty tryb życia i rzadko się pokazuje – jego donośny głos można jednak często usłyszeć, przypominający dmuchanie w pustą butelkę. Z terenami podmokłymi związana jest też czapla siwa (Ardea cinerea): jedyna kolonia lęgowa, licząca ok. 80 gniazd, zlokalizowana jest w małym łęgu koło wsi Mosty. Czaple żerują na podmokłych łąkach i przybrzeżnych płyciznach, łowiąc ryby, płazy, drobne ssaki i bezkręgowce.
Nadwodne zarośla są miejscem zakładania gniazd przez remiza (Remiz pendulinus). Ten niewielki ptak wije charakterystyczne gniazda z puchu roślinnego, umieszczając je najczęściej na końcach gałązek zwisających nad wodą lub nad mokradłami. Ornitologów i miłośników ptaków serdecznie zapraszamy do odkrywania tych pięknych zakątków Parku!