Park Władysławowo

Jesienią na terenie Parku(Władysławowo) ptaki zatrzymują się by odpocząć i nabrać sił do dalszej wędrówki. Pokoje Władysławowo.

Część z nich zostaje tu tylko krótko – dzień czy dwa, inne odpoczywają dłużej, nawet ponad tydzień. Podmokłe, nadmorskie łąki oraz piaszczyste plaże stanowią ważne miejsca postoju wędrujących siewkowców. Niektóre z tych ptaków pokonują corocznie kilkanaście tysięcy kilometrów między syberyjskimi lęgowiskami a zimowiskami w południowej Afryce. Takie długie przeloty wykonują m.in. piaskowiec (Calidris alba), biegus rdzawy (Calidris canutus) i biegus krzywodzioby (Calidris ferruginea). Pokonanie tak wielkiej odległości nie jest możliwe w jednym ciągu – ptaki muszą co pewien czas zatrzymać się na żerowiskach, by zmagazynować tłuszcz jako źródło energii podczas lotu. Brak tych miejsc może stanowić poważne zagrożenie dla wielu gatunków.

Obecnie duże stada siewkowców gromadzą się przy ujściu Redy, a jeszcze do niedawna widywano je także na łąkach koło Jastarni i Władysławowa. Mniejsze grupki ptaków można spotkać jesienią praktycznie wzdłuż całego wybrzeża Zatoki Puckiej. Spośród siewkowców najwcześniej, już z początkiem lipca, wędrówkę rozpoczynają brodźce (rodzaj Tringa), bataliony (Philomachus pugnax) i czajki (Vanellus vanellus). Gatunki lęgnące się w strefie tundry pojawiają się około dwóch–trzech tygodni później. Najliczniejszym z nich jest biegus zmienny (Calidris alpina) – w ujściu Redy jego koncentracje mogą osiągać nawet 1 000 osobników. W niektóre sezony licznie obserwuje się też biegusa malutkiego (Calidris minuta). Fluktuacje liczebności są typowe dla gatunków dalekiej północy: w lata „bez lemingów” drapieżniki masowo korzystają z jaj i piskląt siewkowców, co przekłada się na niski sukces lęgowy i mniejszą liczebność ptaków jesienią.

Poza wymienionymi wczesnymi wędrowcami, jesienią można też zobaczyć większe siewkowce, takie jak szlamnik (Limosa lapponica), siewnica (Pluvialis squatarola) i różne kuliki (rodzaj Numenius). Od sierpnia wzdłuż wybrzeży intensywnie migrują również mewy i rybitwy, przede wszystkim mewa śmieszka (Larus ridibundus), mewa srebrzysta (Larus argentatus) oraz rybitwa zwyczajna (Sterna hirundo).

Wyk. mat. A.Janty