Późnym latem, na Zatoce Puckiej obok Władysławowa obserwuje się kilkutysięczne zgrupowania kormoranów.
Ptaki te przybywają tu po odbyciu lęgów i jesienią większość z nich odlatuje na zimowiska w cieplejszych rejonach Europy. Liczebność tego rybożernego gatunku w ostatnich dwudziestu latach gwałtownie wzrosła w całej Europie – wiąże się to m.in. z eutrofizacją wód, która doprowadziła do zmian w składzie i liczebności ichtiofauny. Opinie o jego szkodliwości dla gospodarki rybackiej są mocno przesadzone, ponieważ kormoran łowi przede wszystkim drobne ryby, nie mające większego znaczenia gospodarczego.
Innym rybożernym gatunkiem, który bardzo wcześnie pojawia się na wodach Zatoki Puckiej w rejonie Władysławowa, jest perkoz dwuczuby (Podiceps cristatus). W sierpniu stada liczące po kilkaset osobników można spotkać przede wszystkim koło wsi Rewa. Oprócz kormoranów i perkozów bardzo licznie na Zatoce Puckiej pojawiają się różne gatunki kaczek. W okresie jesiennej wędrówki widuje się duże stada świstunów (Anas penelope), cyraneczek (Anas crecca), krzyżówek (Anas platyrhynchos), czernic (Aythya fuligula) i gągołów (Bucephala clangula). Inne gatunki nie są już tak liczne, choć regularnie spotyka się je w wielu miejscach.
Jesienią na polach i podmokłych łąkach zatrzymują się dzikie gęsi, często tworząc wielogatunkowe stada. Najczęściej spotkać tu można gęś białoczelną (Anser albifrons), gęś zbożową (Anser fabalis) i gęgawę (Anser anser). Na Bielawskich Błotach w tym okresie obserwuje się również bardzo liczne stada żurawi (Grus grus), dochodzące nawet do 600 osobników.
Wędrówka ptaków wróblowatych jest szczególnie dobrze widoczna na Półwyspie Helskim(Władysławowo-Hel), gdzie strumień lecących ptaków koncentruje się nad wąskim pasem lądu. Rozpoczyna się ona w drugiej połowie sierpnia wędrówką jaskółek, pokrzewek i jerzyków (Apus apus). We wrześniu przelatują licznie zięby (Fringilla coelebs), szpaki (Sturnus vulgaris), wiergotki drzewne (Anthus trivialis), a nieco później, na przełomie września i października takie gatunki jak: czyż (Carduelis spinus), rudzik, śpiewak i sikory. W pażdzierniku swoje maksimum liczebności osiągają mysikrólik (Regulus regulus) i lecące w dużych mieszanych stadach gawrony (Corvus frugilegus) i kawki (Corvus monedula). Jesienna migracja wielu ptaków, zwłaszcza wodnych, kończy się bardzo późno, nawet w grudniu. W dużej mierze zależy to od panujących warunków pogodowych i dla większości gatunków kaczek trudno jest precyzyjnie nakreślić granicę między okresem jesiennego przelotu a okresem zimowania.
Wyk.mat.A.Janty

