Szata roślinna – część II

Pokoje Afrodyta Władysławowo

Władysławowo pokoje. W dłuższych okresach tzw. spokoju, w wyniku sukcesji roślinnej, zbiorowiska roślin zielnych przekształcają się w zbiorowiska zaroślowe – formy niespotykane poza klifami. Tworzy je przede wszystkim ekspansywny rokitnik zwyczajny (Hippophae rhamnoides). Młode osobniki z nasion wkraczają już do pionierskich muraw, natomiast starsze rozrastają się też przez odrośla korzeniowe, przemieszczane podczas obsuwania się podłoża. Dzięki symbiozie z bakteriami wiążącymi azot, rokitnik potrafi zasiedlać gleby bardzo ubogie, wzmacniając stoki klifów zwartymi, kilkumetrowymi zaroślami. Pokoje Władysławowo.

Towarzyszą mu:

  • jarząb pospolity (Sorbus aucuparia),

  • bez czarny (Sambucus nigra),

  • róża dzika (Rosa canina),

  • głóg jednoszyjkowy (Crataegus monogyna),

  • jawor (Acer pseudoplatanus),

  • osika (Populus tremula),

  • dzika czereśnia (Cerasus avium),

  • wierzba iwa (Salix caprea),

  • lipa drobnolistna (Tilia cordata).

W runie pojawiają się rośliny leśne, łąkowe, ruderalne i nitrofilne, m.in. pokrzywa zwyczajna (Urtica dioica), przytulia czepna (Galium aparine) oraz kłobuczka pospolita (Torilis japonica).

W starych zaroślach klifowych, na odcinkach zasilanych wodami zawierającymi węglan wapnia, rozwijają się młode lasy jaworowo-jarzębinowe z domieszką jesionu (Fraxinus excelsior). Dzięki żyznej, stale wilgotnej glebie mają one cechy łęgów, a procesy stokowe nadają im rys górskich lasów jaworowych. W runie występują m.in. wawrzynek wilczełyko (Daphne mezereum), bluszcz pospolity (Hedera helix), żankiel zwyczajny (Sanicula europaea), czerniec gronkowy (Actaea spicata), marzanka wonna (Galium odoratum) oraz pierwiosnka lekarska (Primula veris). Najlepiej wykształcone zespoły tego typu spotkać można w rejonie Rozewia i Lisiego Jaru.

Gdy klif został uchroniony przed abrazją (np. betonową opaską u jego podnóża), rozwinęły się lasy bukowe: żyzna buczyna pomorska (Melico-Fagetum) oraz kwaśna buczyna niżowa (Luzulo-pilosae-Fagetum). Ich stary drzewostan osiąga 20–30 m wysokości (wiek około 100 lata, a miejscami nawet 160 lata). Pod buczynami rosną m.in. marzanka wonna, żankiel zwyczajny, podagrycznik pospolity (Aegopodium podagraria), bluszcz pospolity, zawilec gajowy (Anemone nemorosa), fiołek leśny (Viola reichenbachiana) i wiechlina gajowa (Poa nemoralis).

Las bukowy Lisiego Jaru jest podobny, lecz zubożony w runie i pokryty mchem; tylko wyższe partie zbocza zajmuje tu żyzna buczyna pomorska.

Wyk. mat. NPK. Pr. zb. A. Janty